Το e-commerce γίνεται δυσκολότερο, και δεν προβλέπεται να αλλάξει αυτό.

Όσοι έχουν ασχοληθεί με το ecommerce πάνω από 10 χρόνια, συμφωνούν ότι οι χρυσές εποχές του έχουν σταματήσει κάπου στο 2017-2018 και από τότε τα πράγματα γίνονται συνεχώς δυσκολότερα.

Τα κόστη έχουν εκτοξευθεί, ο ανταγωνισμός (εγχώριος και εισαγόμενος) είναι τεράστιος και με αυξητική τάση, ενώ και οι νομοθεσίες που μας έρχονται από την ΕΕ (και αυτές που σκαρφιζόμαστε εδώ) συνήθως δεν προσφέρουν τίποτα σε καταναλωτές και καταστήματα, παρά μόνο αύξηση κόστους και πολυπλοκότητας.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι το online ήταν αρύθμιστο, και μετά την ακραία άνοδο του την εποχή της καραντίνας, υπήρξε η ανάγκη για ρύθμιση. Διαφωνώ με αυτή την άποψη, υπήρχαν πάντοτε όρια και οι περισσότερες νομοθεσίες έχουν ξεκινήσει να συζητούνται πριν την καραντίνα.

Η αρχή έγινε με το GDPR, από τότε μας ήρθαν νομοθεσίες για τα cookies, το omnibus (το περίφημο πλέον ΦΕΚ για τις εκπτώσεις), προσβασιμότητα, το καλοκαίρι μας έφτασε η νομοθεσία για τις επιστροφές και από τέλος Αυγούστου η νομοθεσία που θα γίνει σύντομα βραχνάς και ενδεχόμενα θα μειώσει το cross-border εντός ΕΕ (PPWR).

Φυσικά όλα αυτά έχουν τεράστια κόστη συμμόρφωσης, κόστη τα οποία οι χώρες εκτός ΕΕ δεν τα έχουν (ειδικά Κίνα / Αμερική που έχουν και μεγάλο εξαγωγικό όγκο). Σε συνδυασμό με τον αγώνα για regulations κατά της ΑΙ που έχει ξεκινήσει η ΕΕ (με το περίφημο european act), δίνει σε όποια χώρα έχει βάση εκτός ΕΕ πραγματικό πλεονέκτημα.

Μπορεί να γελάμε με τα καπάκια στα μπουκάλια, θα αντιμετωπίσουμε όμως τεράστιο πρόβλημα ανταγωνιστικότητας στο άμεσο μέλλον και όχι τα 3€ δασμός / κατηγορία δέματος δε θα σώσουν την κατάσταση.